DWIE NIEBIESKIE KRESKI

Najwcześniejszą i najłatwiejszą do wykonania metodą stwierdzenia ciąży jest test ciążowy. Można go kupić w aptece, lub w każdym większym markecie. Kilka kropli moczu, niezależnie od pory dnia. Nie trzeba czekać do rana. Dwie niebieskie kreski. Test pozytywny.

Test wykrywa hormon - gonadotropinę kosmówkową (HCG), która jest produkowana przez kosmówkę ("zawiązek" przyszłego łożyska). Hormon ten wydzielany jest tylko i wyłącznie w ciąży i przez bardzo rzadkie guzy jajnika. Żeby stwierdzić ciążę, można również oznaczyć poziom HCG w surowicy krwi - ten test jest jeszcze dokładniejszy. Gdy test jest ujemny (jedna niebieska kreska) oznacza to, że albo nie ma ciąży, albo jest jeszcze za wcześnie na jej stwierdzenie. Testy mają różną czułość. Najczęściej test staje się dodatni 2 - 3 dni po nie wystąpieniu spodziewanej miesiączki.

Test świadczy o obecności ciąży, ale nie określa czy przebiega ona prawidłowo. Nie mówi, czy znajduje się ona w macicy, czy poza macicą. Nie świadczy o obecności żywego dziecka. Dlatego trzeba zgłosić się do lekarza.

Pierwsza wizyta u lekarza powinna odbyć się 2 - 3 tygodnie po zatrzymaniu miesiączki. Czyli w 5 - 7 tygodniu ciąży (bo ciążę liczy się od pierwszego dnia ostatniej miesiączki). Wtedy można stwierdzić, czy ciąża znajduje się w macicy, czy przebiega prawidłowo, czy obecny jest zarodek i czy zarodek żyje (w badaniu USG widać i słychać czynność serca dziecka).

Jednak jeszcze wtedy radość z ciąży musi być bardzo ostrożna. Na tym etapie nie wiemy jeszcze, czy połączenie się komórki jajowej z plemnikiem jest w pełni prawidłowe. Okaże się to przy kolejnych wizytach i badaniach - do około 12 tygodnia ciąży. Jeśli ciąża nie ma szans na przetrwanie, to czego byśmy nie robili - obumrze i ulegnie poronieniu. I nie ma co szukać winnych. Bo nie ma winnych. Dlatego zawsze trochę boję się wizyt w pierwszym trymestrze ciąży (pierwsze 3 miesiące). Wykonując USG - nigdy nie wiem, czy zobaczę zdrowe dziecko z bijącym sercem, czy dziecko, które przestało żyć.

Niebezpieczną sytuacją jest ciąża pozamaciczna. Tylko w macicy ciąża ma szansę na przetrwanie i rozwój. Poza macicą stanowi patologię, grożącą matce śmiertelnym krwotokiem. Dlatego, każda kobieta podejrzewająca, że jest w ciąży powinna zwracać uwagę na takie objawy jak: bóle brzucha, zwłaszcza po jednej stronie, bóle ramion (świadczące o krwawieniu do jamy brzusznej), krwawienie z dróg rodnych, osłabienie i omdlenia. Gdy pojawią się takie dolegliwości, trzeba natychmiast zgłosić się do lekarza lub bezpośrednio do szpitala.

Pierwsza wizyta w ciąży często odbywa się w towarzystwie męża lub partnera. Bardzo lubię patrzeć, jak oboje rodzice cieszą się, nawet gdy ciąża jest nieplanowana. Trzeba pamiętać, że każde współżycie bez zabezpieczenia może skończyć się ciążą. I trzeba się z tym liczyć.

Trzeba również pamiętać, że za stworzenie nowego życia odpowiedzialna jest w 50% kobieta i w takich samych 50% mężczyzna. Po równo. Nie można obarczać winą kobiety za to, że się nie zabezpieczyła. W naszym społeczeństwie mężczyznę często zwalnia się od odpowiedzialności za ciążę.

Czasem z córką przychodzi do badania matka, która na wiadomość o ciąży urządza w gabinecie dziką awanturę z krzykami "nie tak cię wychowaliśmy". Mam wtedy zwyczaj pytać: "Czy wolałaby pani usłyszeć, że córka nie jest w ciąży, tylko, że ma raka?" Ciąża, nowe życie, to piękne wydarzenie (z wyjątkiem ciąży z gwałtu). Co czwarta para w Polsce ma kłopoty z zajściem w ciążę. Młode mamy potrzebują wsparcia osób bliskich. Nie znęcajmy się nad nimi, nie obarczajmy ich winą, nie patrzmy na to, co ludzie powiedzą. Pomyślmy, że za rok, dwa, będziemy chodzić dumnie na spacery z wózkiem i chwalić się wnuczką, czy wnukiem. A nasza córka będzie do końca życia pamiętała, że w momencie, kiedy naprawdę nas potrzebowała, kiedy się bała, kiedy wszystko w niej płakało, kiedy źle się czuła - nas przy niej nie było, myśmy ją potępili i odrzucili.

Księża, nie nazywajcie młodej matki Marią Magdaleną, gdy przyjdzie do konfesjonału wyspowiadać się wam z grzechu zajścia w ciążę przedślubną. Trudno takie rzeczy zapomnieć. Zastanówcie się, co w tym samym czasie mówicie "współwinnemu" ojcu dziecka. Czy traktujecie go tak samo?

Anna Paczkowska